Expositie Art Ring 2026
Openingstekst van Eelco
Eind 2002 ben ik met mijn gezin in Teteringen komen wonen. De speeltuin voor het huis was leuk voor mijn dochter en gelukkig waren er ook genoeg leeftijdsgenoten voor haar om mee te spelen.
Een van deze leeftijdsgenootjes, het overbuurmeisje, was de dochter van Goran. Hij bleek, net als ik, kunstenaar te zijn. Terwijl onze kinderen speelden en wij toekeken vanaf het bankje aan de rand van de speeltuin, hadden we het er vaak over hoe jammer het was dat je elkaar hier alleen tegenkwam bij toeval, als je in kunst was geïnteresseerd.
Nadat we deze teleurstelling wat hadden laten sudderen, besloten we dat daar iets aan gedaan moest worden. Samen met de directe buurman van Goran, de veel te vroeg gestorven Dick van den Bogaert, verzamelden we dorpsgenoten om ons heen, die daar ongeveer hetzelfde over dachten.
In 2006 werden we een stichting onder de naam artring. Zelf had ik liever gezien dat we 'ezel' zouden heten met als beeldmerk het dier en niet de atelieruitrusting, terwijl Goran ons als 'artet' door het leven wilde laten gaan, een samenvoeging van art en Teteringen.
Een eerste expositie werd gehouden in het Web op de vorige locatie, waar nu de Jumbo en Aldi staan.
Dat is nu zo'n 20 jaar geleden. Voor iemand van rond de zestig, zoals ik, klinkt dat als een overzichtelijke periode. Twintig jaar geleden werd Twitter opgericht, werd Facebook openbaar toegankelijk en duurde het nog 3 en 4 jaar voordat WhatsApp en Instagram zouden verschijnen.
Hoewel artring misschien niet hetzelfde mondiaal succes kent als bovengenoemde community's, is er toch iets bijzonders mee aan de hand: Het is nog even onschuldig als toen.
Het huldigt dezelfde principes waarmee het werd opgericht en poogt nog steeds hetzelfde te bereiken: Aandacht schenken, in groepsverband, aan het culturele veld op beeldend gebied in dit kleine dorp tussen Breda en Oosterhout.
Dat is wat waard in deze wereld.